Mijn gedacht

We schrijven 10 maart 2020 ! De dag waarop er een eerste dodelijk slachtoffer in ons land wordt gemeld ten gevolge van COVID-19. Grote paniek. Maatregelen dringen zich dringend op. Scholen worden gesloten. Dat ik dit na een carrière van 40 jaar nog mag meemaken. Even doorbijten, dachten we toen. We zijn nu meer dan een jaar later en weten wat er ondertussen al allemaal is gebeurd. Het aantal COVID-doden is nog elke dag immens. We zijn er zelfs al een beetje immuun voor geworden. Toch zeker als het leed ons niet meteen of dichtbij raakt. De vaccinaties moeten perspectief bieden. Al hebben we ondertussen begrepen dat dit voor de meesten onder ons niet meer voor dit schooljaar zal zijn. Sinds die eerste lockdown, nu al zo lang geleden, is het schoolleven niet meer wat het geweest is. Normaal doen (!) is er niet meer bij. En nochtans is het dat waar we allemaal naar snakken. Laten we hopen dat we tenminste volgend schooljaar min of meer normaal (!) kunnen aanvatten. Al durf ik persoonlijk daar wel eens aan twijfelen. Maar laten we naar het half lege glas kijken alsof het half vol is. Hoop doet leven.

(Freddy Vaes, provinciale syndicale voorzitter)

bezoekers: 
1.png8.png3.png7.png8.png3.png
vandaag: 18
deze maand: 2189
18-05-2021
      SiteLock

Vorming voor COV leden

Vorming voor COV militanten

Geen komend evenement!

COV Facebook